Een blog plaatsen, het moet.
Ik moet…. Moet ik..? Ja! Goed nieuws!
Na PHPS (pijntje hier, pijntje daar..).
blijkt mijn scan weer GOED!
Ik snap het niet.
Mijn stomme lijf… Mijn stomme (GEWELDIGE!!) lijf!! Blijkt weer sterker dan welke micro-uitzaaiing of rest tumorcel dan ook…
Fak. En nu?
Langer ‘stabiel’ dan ‘schoon!’
Ik kan niet uitleggen wat dat voor mij betekend. Over 6 maanden een nieuwe scan! Als die goed is zit ik aan de 5-jaar grens. Ik word nooit meer beter. CT-scans worden nooit meer röntgenfoto’s.
Weg toekomstplannen, weg kinderwens, weg evt. carrière…
Maar nog steeds kansen. Gelukkig zijn. Herinneringen maken en mooie momenten….
31 december 2025 ben ik 10 jaar ziek.
Damn. Ik doe het ‘goed’ met een 5-jaars overleving van 60-70%.
Met een uitzaaiing en prognose in 2021 van 1-2 jaar…
Zweefteef of niet. Ik heb in 10 jaar zoveel lotgenoten verloren. En ze willen me niet daarboven! (Of beneden… )
Of ze doen vreselijk hun best me hier te houden. Of ze zijn nog niet toe aan alle herrie die ik met me mee breng…
Met beide opties prijs ik me rijk…!
Ik ben er nog. Nog steeds. En hoe moeilijk de onzekerheid soms is. Ik ken geen ‘nee.’ Ik ken geen opgeven. Ik ben er nog en grijp mijn leven nog steeds 110%!
Minder is voor mij geen optie… Wat welke psycholoog of ergotherapeut me ook zegt.
Ik blijf pakken wat ik pakken kan!
Op mijn eigen manier!
Beetje vreemd, wel lekker!
❤️