3-10: Geen bericht = goed bericht!

Bijna 2 maand geleden alweer dat ik m’n laatste blog schreef! En dat is mooi. Want als het hier rustig is gaat het goed met me.

Mijn herstel gaat goed maar stagneert de laatste weken. Het is gek uitleggen wat ik met mijn knie/lijf wel en niet kan.

Ik kan:
– Aquajogging
– 1,5 uur dansen (lees: hupsen van het ene op andere been)
– Fietsen op m’n eigen fiets, zonder hakken.
– Boris uitlaten zonder kruk, rondje van 15 minuten.

Ik kan niet:
– Aquajoggen zonder ventolin.
– 1,5 uur stilstaan
– Fietsen mét hakken of op een gewone fiets.
– 15 minuten ‘gewoon’ wandelen. (Jup, de plaspauze’s van Boris doen ‘t ‘m)

Dus ja, dat is gek uitleggen. Ik ben onwijs blij met de operatie aan m’n been, maar zonder pijn of kruk voor langere afstanden… Nee, dat gaat nooit meer lukken. Maar! Hier kan ik prima mee leven. Ik kan weer autorijden, zelfs alweer 30 minuten heen… En terug! Zonder pijn! 🥳

20 oktober is het weer scan-dag, ik hoop stiekem de hele weg te kunnen rijden (snelweg/cruise control) maar dat is uitproberen. 27 oktober krijg ik hier (‘s middags) uitslag van. Liever niet appen, ik plaats redelijk vlot hier een berichtje.
En die uitslag is een mindfuck. Het ene moment denk ik; die scan was altijd goed. Tot maart dan. Dus nu is ‘ie ook goed.
Of ik denk; pyjama’s liggen klaar om ingepakt te worden voor nog een VATS-je… Of; pyjama’s liggen schoon in de kast voor bestraling in Leiden.

Meh. Mindfuck. Want ik heb zaterdagavond zelfs weer gedanst en wijntjes gedronken. Beetje paracetamol en ventolin erin and I’m good! Tot ik in bed lag, toen dacht m’n nuchtere scheenbeen: AUW! Dus zondag was een off-day. En dat is prima.

Morgen weer aan ‘het werk.’ Langzaam begin ik weer een beetje ritme te krijgen. Ik merk dat het piekeren en herstel meer energie kosten dan ik had gehoopt.
Het is wat het is.
Fysiotherapie ga ik afbouwen naar 2x in de week, de kinetec is weer opgehaald.

Volgende blogbericht volgt na de uitslag van de scan! Joejoe!