Korte update, vanochtend kreeg ik een mailtje dat ik vandaag besproken zou worden in het LUMC mbt bestralen of niet bestralen.
Vanmiddag belde de desbetreffende oncoloog me op met het oordeel:
Voorlopig niet bestralen!
Het oordeel van het LUMC is hetzelfde als die van het Radboud. Er zit restweefsel tegen m’n luchtpijp maar dat ziet er op dit moment uit als littekenweefsel, niet als tumorweefsel. Er zitten kankercellen maar die zijn niet ‘zichtbaar’ op de CT-scan op dit moment.
Advies is elke 3/4 maand een CT met contrast en mocht er weer wat zichtbaar worden (of die cellen bij de luchtpijp gaan groeien of een nieuwe uitzaaiing) dan moet er beslist gaan worden of te opereren/bestralen/genome sequence bepalen.
Het komt nog steeds neer op, ‘de beste scan’ die ik in mijn situatie kon hebben op dit moment. Iedereen blij. Ik niet altijd. Het is moeilijk. Genezen lukt niet meer maar misschien ben ik nog wel een tijd (???) van evt. nieuwe behandelingen af. Ik hoop het maar.
En dooooorrrrr!!!
Gisteren bij de fysio een kleine doorbraak (OVERWINNING!) gehad. Op de hometrainer, zadel op z’n hoogst, kreeg ik de trapper rond! Dat is het begin! Nu hopelijk elke week/maand (?) het zadel van de fiets naar beneden zodat het er mogelijk wat normaler uit ziet. (Ik wiebel op het zadel van de ene naar de andere bil nu nog).
De foto is officieel beoordeeld door de radioloog en tsja, veel vocht, weinig botopbouw. Maar dat is allemaal niet gek voor (toen) 4 weken na de operatie.
Ik ga rustig door met oefenen bij de fysio, trainen met de kinetec en volgende week ga ik eens langzaam m’n bakfiets uit de schuur halen.
Na 6 weken wil ik dan toch eens gaan proberen of ik (aangepast!) echt weer kan fietsen.
Als ik m’n been iets meer onder controle heb hoop ik ook eens zo’n groen (GO) scootertje te huren en uiteindelijk weer auto te rijden!