Nou, daar is ze dan… Zo, wat kan een mens moe zijn…
Even beginnen bij het begin.. Want spannend..! Dat werd het weer. Ik zou donderdag 9-4 om 7.30 uur naar de OK gereden worden, dus ik had om 6.30 uur snel nog even gedoucht volgens afspraak…
En hoe wil je me gek maken? Door klaar te liggen in je sexy OK-jasje en dan niet te gaan…
7.30 uur: telefoon: geen IC bed.
7.45 uur: telefoon: geen PACU bed.
8.00 uur: Er moet overlegd worden hoe nu verder.
8.15 uur: Richting OK maar nog niet duidelijk of de operatie door kan.
8.30 uur: Op de holding waar thoraxchirug en anesthesist op me staan te wachten, ze hadden geen IC of PACU bed maar wel een plan. Opereren, lang verkoeveren en dan terug naar de afdeling. Of ik daar ook mee akkoord ging want dan konden ze opereren: JA! (Anders ging ‘het feest’ niet door…) En toen… Toen ging het snel.
Niks geen opname op de holding, ik werd zonder infuus richting OK gereden. Op OK tafel werd op verzoek in mijn elleboog een infuus geprikt en gaan met die banaan! Alle pompen stonden al klaar dus na de Time-out werd ik vriendelijk in slaap gekletst en werd ik weer wakker op op de verkoever! Anesthesie naar wens, niet misselijk, niet onrustig.
En toen was het voor mij half 2, Erik was om 11.45 uur gebeld door de thoraxchirurg. Helaas zat de tumor te dicht op het 2e segment en dus moest de hele kwab eruit. Eigenlijk had ik die al wel aan zien komen, en toch is het jammer…
Omdat ze de hele kwab verwijderd hebben is er geen vriescoupe gedaan, dat wil zeggen: de hele tumor is opgestuurd naar de patholoog. Over 2 weken krijg ik de bevestiging of het inderdaad een uitzaaiing is. (Daar gaat iedereen wel van uit!) Of bijvoorbeeld ‘echt’ longkanker.
Ik had toen ik wakker werd veel pijn, ze hadden mijn pompje om zelf elke keer een shotje morfine te geven verkeerd aangesloten… Ai… Gelukkig ging het daarna snel beter. Om 15 uur mocht ik naar de afdeling na een ECG, die was iets afwijkend en er moest ‘even’ gewacht worden op de cardioloog, die was er ‘al’ om 16.15 uur. Niks enorm bijzonders, komt vaker voor na thoraxoperaties.
Toen naar de afdeling, die hadden om 17.00 uur tijd en zo kwam ik hier op kamer 9 te liggen! Een 1-persoonskamer, heerlijk!
En sindsdien gaat het op en af. Ik heb zoveel appjes gekregen dat ik nu ongeveer op de helft ben. Elke keer na het lezen van een appje wil ik antwoorden maar vallen m’n ogen gewoon dicht. Voor 5-20 minuten en dan word ik weer wakker en kan ik weer een appje beantwoorden, dagtaak zo!
De pijn is goed te doen, vanochtend (zaterdag) was ik erg misselijk en wilde niks lukken, ik zat mezelf dwars. Sindsdien ben ik gestopt met het morfinepompje, ik heb nu wel meer pijn maar ben wel meer mezelf. Overigens hebben ze lokaal, ik weet niet eens precies waar, een slangetje met verdoving rondom mijn longzenuw gelegd. Die pomp staat nog vrij hoog! En dat blijft deze ook staat zolang de thoraxdrain er nog in zit. De drain lekt wondvocht maar heel gemiddeld en lekt geen lucht (long is dicht!) = goed nieuws, ik verwacht dat mogen (zondag) de drain er uit gaat als het vannacht zo goed blijft gaan.
Later meer! Daaaagh!
Fijn wat van je te lezen meis! Blijf duimen en hoop op een voorspoedig herstel en een “goede” uitslag van de Patholoog. Dikke knuffel en kus ❤
Fijn om te lezen hoe het nu met je gaat. Je bent een topper! heel voorspoedig herstel gewenst.
We missen je wel enorm op de praktijk, je humor en je optimisme. Hopelijk mag je snel een keer een theetje komen drinken(als jij er aan toe bent dan he) . Dikke knuffel van mij