Zo, alweer een week thuis! Hoewel het eerder voelt als 3 dagen trouwens… De tijd gaat zó snel en dat is misschien maar goed ook. Ik heb nog geen puzzelboek of gewoon boek vastgehad en verveel me ook niet. Beetje bellen, beetje appen…
Boris 🐾 is ook weer thuis van zijn vakantie in het mooie bosrijke Manderveen en die ligt heerlijk in de buurt te slapen, spelen of komt een knuffel halen.
Hem uitlaten mag ik nog zeker 6 weken niet! Bizar! Maar alles omdat ik geen trekkrachten op m’n armen mag hebben om de kans op een klaplong te verminderen.
Ook eten we nu maar plakken kaas zodat ik niet de kaasschaaf hoef te gebruiken en drink ik alleen thee als iemand anders het inschenkt… 😅 Alles voor het goede doel! (Maximaal 1 kg tillen voorlopig…)
Vanaf dat ik thuis ben gaat het op en af elke dag een beetje beter. De hele operatie valt me nog steeds enorm mee al merk ik wel dat ik per dag in het ziekenhuis meer opknapte dan dat ik nu thuis doe.
Ik doe snel ‘te veel’ (en wil ook teveel…) en dan roept m’n lijf me terug. Soms is de (spier?) pijn wat heftiger, dan moet ik echt even rustig aandoen. Ik heb weinig last van de wondjes. Achja, langzaam afbouwen met de pijnstillers. Eigenlijk gaat dat best goed!
Vrijdag zijn de hechtingen verwijderd en heeft de huisarts naar mijn longen geluisterd. Alles klinkt mooi schoon alleen is mijn long nog niet terug op plaats van bestemming. Mijn middenrif staat wat scheef omhoog (te zien op röntgenfoto blijkbaar) en daarmee zitten de 2 overgebleven kwabben behoorlijk bovenin. Rechts onderin is ‘leeg’ en klinkt dus ook leeg. (Woah! Bizar toch!) Als het goed is gaat mijn long zich komende weken wat meer verdelen in de borstholte en dan hoop ik ook wat minder kortademig te worden want manmanman. Een rondje van 10 minuten en ik klink alsof ik de marathon gelopen heb. Hoewel ik me niet benauwd voel ben ik dan vreselijk buiten adem maar, elke dag een beetje beter..!
Gisteren was dubbel, ‘s ochtend werden m’n scootmobiel en rolstoel gebracht die ik komende weken gebruik voor m’n bewegingsvrijheid én alvast voor de volgende operatie aan mijn been. Ik mag 6 weken niet autorijden en fietsen kan ik niet. Dus joepie! Ik kan de deur weer uit en: Meh. Dat moet op een scootmobiel. Deze keer een hele hippe rode met topsnelheid van 15km/u! 😅😑
‘S middags kwamen collega’s een geweldig cadeau brengen! Sowieso ben ik extreem verwend met al jullie kaarten, bloemen, fruit en chocola en daar kwam dit originele cadeau nog bovenop. ❤️ Een heerlijke deken voor op de bank!
Volgende week heb ik controle in Nijmegen en ben ik besproken in het sarcomen-team wanneer het verstandig is (en kan!) om de operatie aan mijn been in te plannen.
Ik hoor dan ook de uitslag van het PA-onderzoek van de tumor. Is het een uitzaaiing, is het toch longkanker? Ik maak me er niet heel druk om maar ben blij dat er straks duidelijkheid is! Ook wordt er ter controle een röntgenfoto van m’n longen gemaakt.
Nou, al met al: goede vorderingen toch! Volgende week nog even een nieuw berichtje na de controle bij de oncoloog! -X-
hey hey
fijn om te lezen dat je stapje voor stapje vooruit gaat . Tja die longen ook, maar komt vast goed ,heeft tijd nodig , en neem ook je tijd daarvoor ,te snel willen ,is ook niet goed .!!
stapje voor stapje ook al betekend dat , dat het niet snel gaat . Ik duim voor je dat de uitslagen goed zijn.
succes Suzanne ik duim voor je