7-7 en 8-7: Na de operatie

Ja! Leuke blog! Ja! Blij! 🥳
Mag ook wel een keer na de laatste blogs..

Woensdag 7-7:
De nacht na de operatie heb ik niet geslapen, tijdens de algehele narcose heb ik op verzoek ook een snufje ketamine gekregen. (Ja, de drugs maar dan onder narcose zodat ik niet de pan uit zou spacen! Ketamine doet iets met de pijnsensoren en door het te geven zou ik mogelijk minder chronische pijn over houden) maar dat werkte nog best een tijdje door. *stuiter*

Zelfs met slaaptablet bleef ik 😵‍💫 en sliep uiteindelijk icm piekeren en pijn (auw!!) niet. Gelukkig niet misselijk geweest.
De dag begon met het verwijderen van de blaaskatheter en een beetje wassen op bed. De beendrain produceerde nog flink dus die mocht er nog niet uit. De pijn was na nogal wat extra stuff inmiddels onder controle en er werd een röntgenfoto gemaakt. Lopen mag ik met m’n brace, inmiddels hoor ik wel 6 weken ipv 4 maar ach, dat zien we dan wel weer.

Voor de vergelijking heb ik de foto van het plaatsen van de patellabutton (1,5 jaar terug) naast die van nu gezet. Op de rechterfoto zie je de knieschijf weer hoger zitten. Onder de laatste schroef zie je een enorme breuk in m’n scheenbeen, deze is vastgeschroefd en moet nu weer aan elkaar groeien.
Ze hebben een langer stuk scheenbeen weggezaagd zodat ze deze met 4 kleine schroeven naast m’n prothese konden vastzetten.

Dokter is tevreden en de fysio kwam ook al langs. Trainen was niet echt pijnlijk, wel is alles stijf en vooral een psychische mindfuck. Ik zat op de rand en de fysio hield m’n voet vast/tegen. Maar bij de grens waar ik normaal veel pijn kreeg moest ik echt even bijkomen. Mijn hele lijf protesteerde tegen het feit dat ik m’n knie überhaupt verder wilde buigen. Echt; protest! Hoge hartslag! Stress!
Wat bijzonder hoe m’n HELE lijf in staking/weigering ging. 😅
Dus, 3x flink doorademen en dan toch doorbuigen. Zonder pijn!! *mindfuck!*
Ik ben zo intens gelukkig dat ik nu alweer op 70° buiging zit. Het herstel kan nu echt gaan beginnen! Over een aantal weken weer op m’n fiets, Boris in de bak! 😎

Ik kreeg vanavond bezoek van Iris en we hebben met z’n 3-en de befaamde Radboud pannetjes gegeten met een extra toevoeging meegebracht door Iris van restaurant ‘de gele bogen.’ Kipnuggets met BBQ-saus! 😜

Maar om half 9 vielen mijn ogen dicht. Morgen is er weer een dag!

Donderdag 8-7:
Wauw. I luuuv slaaptabletjes. Eindelijk een goede nacht gemaakt! Thuis hoef ik m’n kussen maar te raken maar hier is dat echt anders! De pijn is goed te doen en heb op de rand van m’n bed gezeten om de ontbijten.

Er was even twijfel of de drain er uit mocht want mijn been is wel weer erg blauw en de drain liep tot gisteren nog stevig door maar vannacht werd het opeens minder en dus mag hij eruit vandaag.

Verder komt vandaag het lab nog bloed prikken want ik werd gisteren even heel ‘lijp’ op de wc en heb vaker problemen met m’n kalium/natrium-huishouding sinds de chemo. Maar ik viel gelukkig niet flauw/van de wc. 😛

Ook de fysio kwam nog buurten en de knoop doorhakken of er wel of geen kinetec (beweegmachine) thuis komt. Die komt er wel. Zo snel en subtiel mogelijk revalideren! Rondje gelopen met krukken en trap op en af geoefend.

Volgende berichtje komt waarschijnlijk weer van thuis! Vanavond naar huis!