3 jaar schoon!!

Wat een week!
Afgelopen donderdag (24-10) had ik weer controle, en diezelfde dag hoorde ik dat er al 3 jaar ‘geen aantoonbaar bewijs van ziekte is’ dus 25-10 was ik officieel 3 jaar schoon!
3 jaar alweer… 3 jaar na chemo en er is nog steeds geen dag dat ik er niet aan denk, dat kan ook niet met dat ‘blok aan m’n been…’

Gisteren mocht ik met Mirthe mee naar Johnny de Mol. Hij gaf in Enschede z’n laatste voorstelling van een hele tour. Een hele eerlijk, intense avond vol verhalen. Wat komt Johnny oprecht over, hij vertelde over zijn familie en zijn vrijwilligerswerk op Lesbos. Ook vertelde hij het verhaal van Guusje Nederhorst (die een goede vriendin van hem was, zij overleed aan borstkanker)

Na de voorstelling ben ik met hem op de foto gegaan, hij sloot zijn voorstelling af met ‘Pluk de dag!’ En dat is best wel wat ik doe!

Na de controle zijn we naar het optreden geweest van Krezip in de Ziggodome, erg gaaf!

Maar goed, hoe is het dan nu verder met mij?
Ik ben tante geworden! van Maarten! Hij is geboren met net geen 27 weken en ligt dus nog in het ziekenhuis in Zwolle. Ondanks dat hij natuurlijk veel te vroeg geboren is gaat het goed met hem en mijn zus. Ik ben onwijs trotse tante!

Afgelopen september ben ik begonnen met de opleiding tot praktijkondersteuner huisartsen aan het Saxion. Iets waar ik toch wel heel trots op ben! Het gaat me redelijk goed af op dit moment maar het is wel veel. Ik ga in principe 1 dag in de week naar school en loop 1 dag in de week stage. Hoewel ik momenteel ook met andere disciplines mee loop en ik dus eigenlijk 3 dagen in de week wel onder de pannen ben! Van niks naar alles… Want zo voelt het wel. Moe.
8 uur per dag school trek ik net, met paracetamol en veel koffie.
8 uur per dag stage red ik maar ik ben het laatste 2 uur niet helder dus ga ik toch maar terug naar 6-7 uur per dag (naast de extra dagen die ik stage loop) tegen het eind van mijn opleiding (juni 2020) wil ik dit toch wel weer verder proberen uit te breiden.
Overigens gaat de praktijk ook heel goed en zijn ze heel tevreden over mijn voortgang!

Naast school ben ik bezig met mijn vrijwilligerswerk voor het PatientenPlatformSarcomen. Ik mocht zelfs een aantal weken terug een interview geven (3 minuten!) dat zondag op TV was.
Zaterdag 2 november is de herhaling om 11.00 uur op rtl4.

Deze week ook te zien op RTLgemist,vanaf 9.10 https://www.rtl.nl/video/7af888a0-0051-3792-a172-7610514d03b3

Psychisch? Ups en downs. De controles raken me nog steeds, ook ben ik onrustig en boos. Ik heb veel last van mijn been en afgelopen donderdag vertelde de verpleegkundig specialist dat deze pijn niet echt normaal is. Hoe ik hier nu mee verder ga moet ik even een plannetje voor verzinnen want het maakt bepaalde dingen niet leuk. Zoals zitten in de schouwburg of bioscoop: Pijn. Zo erg dat ik niet altijd kan genieten van de voorstelling, of film en dat is best lastig.
Ik begreep (bij navraag aan de verpleegkundig specialist) dat ik nu bij de 65% van alle osteosarcoompatiënten hoor die nog leeft na 3 jaar. Best een dingetje. 65% is natuurlijk veel te weinig. En dan dat stemmetje in je hoofd dat zegt; en je chemo werkte niet! Bizar. Mindfuck!
Maar ook ben ik trots, op wat ik nu weer doe. Op naar het volgende jaar.
Over 4 maand weer controle en daarna van 3x per jaar controle naar 2x per jaar controle! Whuut! Dat is dus elke 6 maand!

Maar goed, voor nu: Pluk de dag!
En de TV aanzetten!