37 jaar!!!
Poh… Je zult maar 37 jaar zijn geworden en je elke dag in je hoofd nog steeds 27 voelen. Met het lijf dat zéker de 73 is gepasseerd…
Als ik m’n blog terug lees, want dat doe ik soms, lees ik; ik wil… minder minder minder.
En wat gebeurt er..?
Meer… Meer…! MEER!
Levenshaast.
En wanneer stopt dat?
Voorlopig nog niet!
De ‘wat als’ vreet dit jaar niet minder aan me. In april was m’n laatste scan, 4 jaar na mijn longuitzaaiing. Deze was weer goed! In september is ws de volgende. Die is best bizar te noemen…
Als die scan nog steeds stabiel is ben ik net zo lang ‘ongeneselijk’ ziek als dat ik ooit ‘schoon’ geweest ben na de chemo. Dat valt toch niet uit te leggen?
Stap voor stap en veel feest vieren!
37!
En toch denk ik ook dat ik 38 jaar zal worden. En ook 39 jaar. Oprecht, ik denk ook 40 jaar. Maar daarna…?
Maar vandaag, vandaag ben ik 37 jaar geworden! En dat is prachtig!!
Dus; proost!
Lekker blijven ontsmetten het lijf en de lever. Voor mij werkt het!
❤️
Van harte gefeliciteerd topper! Mooi geschreven, en wat leef je! Genieten. Dikke knuffel van mij. Liefs ❤️